Renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny zmarłego: 1) emeryta lub rencisty mającego ustalone prawo do emerytury albo renty rolniczej z ubezpieczenia; 2) ubezpieczonego, który w chwili śmierci spełniał warunki do uzyskania emerytury rolniczej lub renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy; przyjmuje się, że był on całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.
Członkami rodziny uprawnionymi do renty rodzinnej są: 1) dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione, 2) przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności – także w ramach rodziny zastępczej – wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, 3) małżonek (wdowa, wdowiec), 4) rodzice – jeżeli spełniają warunki do uzyskania takiej renty w myśl przepisów emerytalnych.
Zgodnie z ustawą o ubezpieczeniu społecznym rolników wszystkim uprawnionym członkom rodziny przysługuje jedna renta rodzinna. Jeżeli jednak do renty rodzinnej uprawniona jest jedna osoba, renta wynosi 85 % emerytury podstawowej. Renta rodzinna nie może być wyższa od kwoty świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu, i nie może być niższa od emerytury podstawowej. Renta rodzinna ulega podziałowi między uprawnionych na równe części, jeżeli: 1) do renty są uprawnione osoby małoletnie, nad którymi opiekę sprawują różne osoby, 2) pełnoletni członek rodziny uprawniony do renty żąda jej podziału, 3) zachodzą inne okoliczności uzasadniające podział renty.